ПОСТАВУВАЊЕ НА НОВИ НАЈВИСОКИ ГРАНИЦИ, ДОСЕГА НЕПОЗНАТИ ВО НАШИОТ УНИВЕРЗУМ...

Сега веќе се е полесно.
Полесно патување на Светското Клупско Првенство.
Полесно во завршницата на годината.
Полесно пред директната конкуренција во домашното првенство.
Но, не во однос на резултатот, туку полесно што Пеп го има вистинскиот избор дури и при ротациите кои во случајов беа наметнати, а не дел од тактиката.

Барселона со враќањето на Милито, со почестото играње на Бускетс, со вметнувањето на Максвел, со се поексплозивниот и поконкретен Педро, па дури и пополека враќање (барем по 15-тина минути) на Бојан, добива простор за манипулација во која противникот тешко дека ќе има решение за освојување на поседот на топка дури и кога не би била „комплетна„.

Ситуацијата која еднаш беше промовирана на натпреварот против Интер (кога Чаби и Иниеста на секои 7-10 минути ги заменуваа позициите, со кои го збунуваа Камбиасо, правејќи му секогаш „вишок„) ќе се повторуваат веќе на многу други дијагонали или паралели, посебно во фаза на напад. Пеп пополека го открива едно од оружјата кое веројатно се подготвуваше во фазата на летни подготовки, кога сите знаевме дека ако не ја промени барем во сегменти играта од минатата сезона, тешко дека ќе има успех, не поради друго туку едноставно поради тоа што веќе е „прочитана„.

Ова може да биде задоволство за целото „сосио„ на Блауграна, како и за сите кои се симпатизери на убавиот фудбал кој се движи „до нога„ во кратки, континуирани и повеќе-фреквентни пасови. Пеп ја продолжува својата стратегија, малку повеќе рафинирајќи ја во однос на кретивноста и фантазијата на поливалентните фудбалери во тимот. А во Барса, за среќа, тие ги има повеќе од тројца.

Годината се завршува со победата над Еспањол, некогашниот градски ривал, кој сега веќе е преселен во предградието Ел - Прат.

Останува уште последниот поход и да стане најтрофејниот клуб на сите времиња со сите можни освоени трофеи во една година, а воедно и „најтешки„ по вредност. Ако се покори и остатокот од светот, во Абу Даби, тогаш последниот натпревар годинава, кој ќе се одигра во Кувајт на 21 декември (како пријателски) ќе биде всушност подарок за сите фудбалски симпатизери на планетата.

Верификација на тешко повторливиот и никогаш досега остварен интерконтинентален успех.

МАШИНАТА НА ПЕП, ВО „ТРЕТА„ КОН АБУ ДАБИ . . .

Одлично продолжение или со други зборови одлично загревање пред Абу Даби.

Неколку детали ќе ги одбележам како главен акцент на колото, кое на некој начин веќе е завршено во Ла Лига, барем за моите параметри на интерес.

Барселона во одлично разигрување и координација на средниот ред посебно во префрлување на топката во линии кон Педро односнo Ибра.

Меси и Ибра сеуште не се во онаа меѓусебна координација која се очекува со секој нов натпревар да биде се покомпактна, но статистички и во оваа фаза функционираат повеќе од добро. Без приговор е се поголемиот дијапазон на движење на Ибра и во двете фази од играта, што остава се повеќе позитивен простор во однос на претпоставките дека „машината на Пеп„ наскоро ќе го префрли менувачот во повисок степен, „од втора во трета брзина„.

Абу Даби е во еден незгоден дел од сезоната, но секогаш тоа било така со години наназад, па затоа се надевам дека завршениот прв дел од приказната во Лигата на Шампионите дојде во вистински миг. Од денес натаму, сите размислуваме за Обединетите Арапски Емирати, а натпреварот во среда ќе биде само доигрување на тоа што мора, но никако со имератив за победа... за среќа...

Она кое морам да го споредам, иако скоро и никогаш да не ги коментирам противничките екипи во нивните индивидуални и одвоени настапи, овојпат не можам а да го прескокнам натпреварот против Алмерија.

Убаво е што Кристијано се врати, уште поубаво што Пелегрини ги фати и ги затегна уздите па сега веќе може да ја конторлира моќта на своето „ултрамоќно возило„, но токму саботата е слика на разликата меѓу двајцата најдобри фудбалери на светот.

Црвениот картон на Кристијано, неговото промашување на пеналот и повеќе разочарување отколку поделба на радоста со Бензема кој на некој начин ја „извади ситуацијата„.

Кристијано е идивидуалец кој прави разлика во секој натпревар. За разлика од останатите екипи во Европа кои одвај да имаат (или да посакуваат да имаат) еден таков, Реал го има и Кака. И покрај тоа Лос Галактикос не е толку убедлив во својата презентација, без оглед на резултатот. Карактерот на Кристијано е една од алките која пука (посебно во моменти на лош резлутата) и алка која прави наместо разлика во резултат со корист, анулирање на бенефитот и „можност за изненадување„. Алка од која може се тргне во плус, и алка од која се може да појде низбрдо. Тоа е и моето неколкупати досега напоменато образложување или акцентирање на ситуацијата во која се наоѓа Пелегрини. Ако успее да го стабилизира тој момет меѓу своите фудбалери и воедно да ги задржи заедно уште барем две сезони, Реал има шанси да се врати на светската сцена во ист ефект од времето кога „палеше и гасеше„ на сите фудбалски терени. Но, сето тоа е под знакот „ако...?„.

Дотогаш, не останува ништо друго, сем да ги гледаме и забележуваме рекордите кои ги постигнува Блауграна, најголем број титули во една година, со сите пропратни дополнителни признанија (верификувани во титули со префикс „Нај„) за идивидуалците од машината на Пеп.

СÈ Е ВЕЌЕ ПОЛЕСНО ПРОТИВ РЕАЛ МАДРИД

(извадок од радио емисијата на К4СР на 107,4)


Неделното 9-то коло во Ла Лига ќе го поделам во три дела.

Натпревари кои се атрактивни и интересни за анализа.

Натпревари кои можеби се неатрактивни, но исто така воопшто не се лесни за претпоставки.

И третиот дел, Реал Mадрид.

Она што се случуваше во Купот на Кралот го размрда спортскиот свет, посебно новинарската спортска фела во Шпанија на темата "Пелегрини и Реал Мадрид", а мене ми наметна да го одвојам од сите останати кои ќе се играат викендов. Алкоркòн станува мит кој викендов ќе биде сигурно и на дел од транспарентите на сите противнички екипи на Лос Галактикос. Да се загуби натпревар во купот на гостински терен и тоа од екипа која е многу повеќе од аутсајдер е едно, но да се загуби 4:0 од истата екипа, е тоа е веќе друга приказна. Факт е дека тешко беше да се игра на толку лош терен и против противник кој игра грубо и има само една цел, но Пелегрини и тоа требаше да го претпостави. Тука е киксот на Белата Куќа. Нешто што можеби за неколку кола ќе си има и свои консеквенции. Нормално, се ќе биде во сосема друга димензија ако се најде виситнскот решение на следните три натпревари, два од Ла Лига и еден во Лигата на Шампионите.хетафе во сабота во 18 часот гостува на Сантјаго Бернабеу. Тимот од предградието на Мадрид може да биде слично кобен како и претходно споменатиот. За разлика од Реал, Хетафе поуспешен од Еспањол во Копа дел Реи. Сега со уште поголем стимул ќе влезат на оваа игранка на Бернабеу. Ова ќе биде еден исклучително интересен натпревар, посебно што неизвесноста сигурно дека ќе резултира до самиот крај в сабота. Токму тоа е и мојот став (кој ако да се одлучам за тоа дека и двата клуба сигурно дека ќе постигнат барем по еден гол. Се друго би било ризик во кој сигурно не би сакал да влегувам ако тоа би ми претставувало една од неделните забави пред тв.

Сега, би се задржал во еден здив на натпреварите кои ќе го привлечат вниманието на медиумите во 9-тото коло. Така се и подредени хронолошки со својот старт. Xerez - Sevilla, Osasuna - Barcelona и Athletic - Atlético. Трите натпревари си имаат своја тежина иако на Себиља односно Барселона противниците им се екипи кој не ветуваат изненадувања. Но тоа е само на хартија. Јас само ќе ве потсетам дека веќе во вторник и среда имаме натпревари во Лигата на Шампионите, натпревари кои се од приоритетно значење, пред се од финансиски аспект, а потоа и од аспект на коло кое веќе ги најавува оние кои треба да презимат во најквалитетната и најисплатливата фудбалска лига на палнетава. Себиља и Барселона иако се фаворити, претпоставката дека овие натпревари можете да ги ставите под капата на вкупно голови е можеби и најдоброто решение. Додека Атлетик на екстремно жешкиот терен Сан Мамéс, ги пречекува грогираните „Лос Колчонероси„ кои и покрај смената на тренерот, тешко дека веднаш ќе можат да го најдат вистинското решение во финализација на резултатот. Лоша одбрана, неефективен напад кој најчесто се движи по средината без добра крилна координација веројатно дека ќе биде нешто што ќе мора да се промени под итно. Билбао малку во поослабен состав, но да не заборавиме дека Атлетико за три дена го има и решавачкиот натпревар за презимување во Лигата на Шампионите против челзи. Од тие причини, претходната претпоставка и за овој натпревар како и за двата претходни натпревари е повеќе од логична, игра на голови, не повеќе од два или Х.

Третата група на помалку атрактивни натпревари се оние кои се играат во недела. Villareal- Tenerife, Espanyol - Valladolid, Mallorka - Racing, Zaragoza- Almería, Màlaga - Valencia и Depor- Sporting.

И овие натпревари иако наизглед неатрактивни и непопуларни, за оние што редовно ја следат Ла Лига ова се натпревари кои ќе направат големо поместување, односно разместување на конечната табела. По 9-тото коло неколку тимови ќе ги заменат местата, а можеби токму овие бодови подоцна ќе бидат и пресудни за конечниот изглед во мај. Затоа иако помалку атрактивни, не се за потценување. Биљареал во кастељон нема место за никакво изненадување. Подморницата се поткрена од дното, Тенерифе ќе биде конечно парче за отстрел, кое на прва рака не изгледа така едноставно. Конечниот резултат не ни помислувам дека ќе биде дури и со помалку од три гола. Еспањол против Баљадолид нималку лесен натпревар. Посебно што Еспањол кога има пред себе релативно послаб противник, знае да киксне. Таков е случајот токму сега. Баљадолид не е екипа која би требало да му чепне па макар и бодче на сино-белиот тим. Но многу е исто така веројатно дека нема да се предадат, најмногу што може да се случи е да постигнат еден единствен гол, но малку за нерешено или пак за да избегнат пораз. На Балеарските острови се изгледа како победа на домаќините. Веројатно дека и поголемиот процент за оваа претпоставка би требало да биде и „извесна претпоставка„ на крај. Сарагоса - Алмерија е натпревар во кој еден бод разлика на табелата ќе ги стимулира и двете екипи за победа. Сарагоса е екипа која прима барем по еден гол на секој натпревар, со исклучок на натпреварот против Хетафе во последните 5. Додека пак Алмерѝа иако постигнува помалку голови, сепак е една од подобрите гостински екипи во Ла Лига. Од тие причини овој натпревар мене лично ме форсира во победа на гостите, со евентуална мала доза на резервираност во нерешен исход. Но, никако победа на домаќинот. И последните два натпревари Мàлага - Баленсија како и Депор - Спортинг, се оние кои ќе го заокрушат финалето на 9-тото коло. Баленсија веќе цела недела наназад излегува со информацијата за продажба на дел од екипата. Причина: финансии. Колку ова ќе влијае на конечниот резултат ќе видиме. А не сакам ни да помислам дека ќе биде во негативен контекст за баленсијанците. Затоа што сепак Малага е екипа која во последните пет натпревари нема победа. Најмногу што постигнале е еден единствен гол. Можеби тоа и овојпат е единственото решение. Малага да постигне еден гол, додека Баленсија неколку, со кои би ги однела трите бода на Местаља.И последниот натпревар е единствениот во кој воопшто не се сомневам во крајниот резултат. Се што би било различно од победа на домаќинот би било рамно на изненадување. Иако екипата од Хихон не е за потценување и иако понекогаш знае да направи изненадување на гости, тоа овојпат сметам дека е далеку од реалноста. Депор игра во серии. А сега штотуку стартуваше серијата на победи после оној прекини кој го доживеаја минатото коло од Баљадолид.

Сепак и покрај моите претпоставки во Мојот Став, конечната одлука за вашиот избор на натпревари од 9-тотот коло на Ла Лига треба да биде исклучително ваш. Комбинирајте го претходно слушнатото со вашата интуиција и ...убав викенд.

ПОСЛЕ ДОЖДОТ, СОНЦЕ...

Прегледот за осмото коло во Ла Лига,
денес може
и да го чуете.

Ви благодарам :-)

ЗОШТО РЕАЛ ПАДНА НА СВОЈОТ ПРВ СЕРИОЗЕН ТЕСТ И ЗОШТО ВЕРОЈАТНО ЌЕ ПАДНЕ И НА 29-ти НОЕМВРИ?

Со еден збор се доаѓа и до одговорот, иако има неколку пододговори.

Пелегрини.

Гути, Марсело, Чаби и Серхио Рамос се само последични под-одоговори кои доаѓаат од претходниот, примарен, да не речам, основен.

Брзи странични позици кои со прецизни (понекогаш и долги, па и дијагонални) додавања ја уфрлуваат топката директно во шеснаесетникот до високите Фабијано и Кануте. Тоа се покажа како убиствено по „Белата Куќа„.


Пелегрини не најде решение за Навас дури ни со дуплирањето на Марсело и Албиол, бидејќи тоа решение на моменти беше само инстант, во една, но погубно, во некоја следна акција. Дупката која се создаваше во тој простор околу Ван дер Ваарт, односно Диара, не може да ја покрие дури ни Чаби. Ако на своја рака пак Чаби преземеше покривање на таа локација, веднаш остава простор зад него кој пак го повлекува во премногу задолженија на многу широк простор Рамос.

Од едена дупка, се создаваа две. Практично со други зборови, се што Фабијано ќе пропушти, како на послужавник го добиваше Кануте... или обратно.

Но, прашање е зошто Пелегрини не презема решение?

Решение кое ќе ја покрие просторно дупката, а ќе ја пресече во исто време динамиката на Навас, кој пак многупати слободно се шеташе пред шеснаесетникот со уште поголем избор отколку што можеби претпоставувал дека ќе има пред натпреварот.

Пелегрини, ја сноси одговорноста.

Но НЕ поради гореопишаните моменти.

Туку поради тоа што после 45 –те минути со само еден потег можеше се да промени.

Сепак не го стори тоа веднаш, туку многу доцна.

А тоа беше центарот на создавањето на сите дупки во одбраната и сите пропусти во нападот.

Тој центар од кого настануваа сите проблеми, беше Гути.

Токму така, Гути.

Причината, поради која Марсело потклекна бидејќи „работеше за двајца„ поради која Чаби потклекна бидејќи го префрлаше своето тежиште на страна и задолженија кои не беа негови, „работеше за двајца„ и поради која истото се случуваше и со Рамос, па дури и со Раул, односно Бензема во фаза на напад.

Тоа беше и причината поради која Касиљас влезе во директен конфликт уште за време на натпреварот, кога при еден корнер пред својот гол го праша со висок тон „Кого ти чуваш?„.

Од тие причини, поразот од Севиља може да се припише исклучиво на Пелегрини.

А тоа веројатно ќе биде и проблем кој може лесно да се повторува против сите екипи со кои ќе игра Реал, кои негуваат брза транзиција со 3-4 фудбалери, со топки за крилата кои веднаш се транспортираат во шеснаесетникот за високите напаѓачи.

Севиља ќе биде проблем за скоро сите екипи во Ла Лига, па дури и за Барселона која има сосема различна игра од онаа кај мадриљеноси.

Реал развива по страничните позици, со не многу додавања, но на 20-30 метри пред голот веќе ја насочуваат топката низ средина, пробивајќи се како со игла до противничкиот гол. Префрлување преку линии, понекогаш и прескокнувајќи, Пелегрини ја форсира играта со една средна брзина никогаш со „гас до даска на големи вртења„ како што е тоа во Севиља, но и никогаш „до нога, со прецизна и спори развивања до финализација„ како што е тоа во Барса. Златна средина, која најчесто не е којзнаеколку фасцинатна, но е потрпена на индивидуалците во нападот. Златната средина е нешто што мене лично никогаш не ми привлекува внимание, бидејќи е широко распространета, позната, секогаш предвидлива и научена. Ако не се индивидуалците фантазисти во нападот, ништо од тоа.

Тоа веројатно ќе биде и разликата меѓу Реал и Барса на Камп Ноу на 29-ти ноември.

Умртвување на средината на Реал во Чаби или Гути (кога би играле, хипотетички, во истиов состав) и вадење од колосек на дел од одбраната која ќе мора да ги покрива нивните доцнења. Од друга страна Рамос, односно Пепе, во дозволување на простор во напад, со што во фаза на губење на топката, лесно и брзо во два-три паса би се пренесувала до Ибра или Анри со кои би се создале пак, човек повеќе. Друга работа е што Ибра со својата височина и корпулентност е сличен како Фабијано и Кануте, би претставувал иста опасност пред Касиљас.

Во однос на Кристијано, Кака, Бензема и евентуално Раул, нема што многу да се прави анализа. Тие се едни од најдобрите индивидуалци кои од ништо можат да создадат ситуација за гол. Тоа е веќе прашање на среќа, концентрација и не правење грешки во одбраната во Барса. Но, исто така е факт дека кога дупките од средниот ред на Реал би се создавале исто како и против Севиља, можноста за позитивно резиме на убиствената тројка или четворка, ако сакате, ќе биде сведена на минимум. Сето тоа вкомпонирано со тактика „во 3-та или 4-та, никогаш во 2-ра или во 5-та под полн гас„ може лесно да биде прочитано и блокирано.

Ова е само една анализа која произлезе од првиот кикс на Реал и која остава простор за претпоставки како тоа сега понатаму ќе се развива до најголемото европско дерби на 29-ти ноември.

Сезоната е на старт, сеуште е рано да се прогнозира крајот, но каков и да биде, ќе биде многу интересен ...